‘Ooit schrijven we een boek’

Dat is wat we elkaar beloofden op de dag dat we gingen samenwonen. En de dagen, al snel gevolgd door weken en jaren, vlogen voorbij. Het leven, weet u wel. Ons gezinnetje breidde zich uit met drie bloemetjes van kinderen –de zaligste, liefste en meest energieslurpende wezentjes die we ooit hebben ontmoet. Wat zien we ze graag. Als twee jongleurs probeerden we onze voltijdse jobs te combineren met een kwalitatieve opvoeding. We deden ons best gezond eten op tafel te toveren en tussendoor nog wat te sporten ook. Net toen we, ergens na het verversen van de laatste pamper, dachten: ‘nu zullen we weer wat meer vrije tijd gaan hebben…,’ waren daar plots de naschoolse activiteiten. ‘Ooit schrijven we een boek,’ bleven we elkaar beloven.

Tot op een zekere nacht. Eric kon de slaap niet vatten. Wat begon als enkele krabbels op een velletje papier, groeide na enkele dagen uit tot een eerste hoofdstuk. En daar vormde zich avond na avond, wanneer de kinderen –eindelijk– sliepen, dat eerste boek…

Midden in de chaos van een druk weekend griste ook Emma pen en papier bij elkaar. ‘Voor mijn boek,’ zei ze met een grote glimlach. Daar zaten we ’s avonds plots samen te schrijven, elk aan ons eigen boek, tegenover elkaar aan onze eettafel. ‘Dit is pure magie,’ fluisterden we.

Toch lag het allerbeste moment nog in het verschiet. Op een zonnige lentedag zaten we in de tuin, met elkaars manuscript in de handen. We keken elkaar aan, telden tot drie en begonnen te lezen, terwijl onze kinderen vrolijk om ons heen liepen. Het was een moment om nooit te vergeten. Een moment van puur geluk.

Beste lezer, we hopen dat je net zoveel van onze boeken zal genieten als wij van die van elkaar. Denk je er in dat geval ook nog even aan om ze aan te raden aan je vrienden en familie?

Veel leesplezier!

– Emma & Eric Volcan
Leuven, België

Emma op Goodreads. Eric op Goodreads.